Kendi kendini doğurmak... Bu, en zor doğum türü belki de. Anne baba yok, miras yok, dayanak yok; sadece çıplak bir irade ve derin bir yalnızlık var. Her adımını kendi kanıyla, teriyle, uykusuz geceleriyle ödüyorlar. Kimse alkışlamasa da devam ediyorlar, çünkü içlerinde bir ses “Sen yeterlisin” diyor ve ona inanıyorlar.
Ve en etkileyici yanı şu: Bütün o yokluk, zorluk, haksızlık onları ne kindar ne de acımasız yapıyor. Tam tersine, ahlakları daha da keskinleşiyor. Yıpranmışlıklarını bir madalya gibi taşıyorlar; çünkü o izler, onların zaferi. Acıyı tanıyorlar, bu yüzden başkasına acı vermemeyi
Ve en etkileyici yanı şu: Bütün o yokluk, zorluk, haksızlık onları ne kindar ne de acımasız yapıyor. Tam tersine, ahlakları daha da keskinleşiyor. Yıpranmışlıklarını bir madalya gibi taşıyorlar; çünkü o izler, onların zaferi. Acıyı tanıyorlar, bu yüzden başkasına acı vermemeyi





